Dat ik fotograaf ben, is waarschijnlijk wel duidelijk. 🙂 Maar wie ben ik eigenlijk als persoon, als mens?

Ik omschrijf mezelf als een gevoelig mens. Ik heb behoorlijk wat meegemaakt in mijn leven, waardoor ik het niet makkelijk heb gehad en het me ook lang niet altijd lukte om het mooie van het leven in te zien. Ik werd in 1992 moeder van een kind met een ernstige aandoening waarbij al snel duidelijk werd dat hij niet heel oud zou worden. Uiteindelijk hebben wij ruim 22 jaar voor onze zoon kunnen zorgen, tot enkele jaren geleden mijn rots in de branding plotseling wegviel. De jaren daarna heb ik alle zeilen bij moeten zetten om de zorg in stand te kunnen houden. Helaas heb ik in 2016 afscheid van onze zoon moeten nemen. Hoe heftig dit alles ook is, ik ben me er zeer van bewust dat het leven vergankelijk is en dat er heel veel is om dankbaar voor te zijn. Ik zie het mooie in de mensen en in het leven.

Maakt dit verhaal mij kwetsbaar? Jazeker, maar op een positieve manier. Want ik weet als geen ander hoe vergankelijk het leven is, en daarmee ook hoe belangrijk het is om dit allemaal vast te leggen.
Ik neem al mijn gevoel en emoties mee in mijn werk en verwerk het in jullie reportage door op zoek te gaan naar dingen die vergankelijk zijn, de band tussen jullie, emoties en humor. Het tempo van het gewone leven ligt hoog, maar de dingen die je nu misschien behoorlijk irritant vindt (denk aan driftbuitjes of smeerboel bij het eten) gaan voorbij en zullen later de meest waardevolle herinneringen worden.

It’s all about the little things in life.

familiefotograaf leiden en den haag